Eerder lieten we Gabriël Anthonio aan het woord, ouder van Mahil, over hoe hij samenwerkt met zorgboeren aan goede zorg voor zijn zoon. Dit keer het woord aan zorgboer Paulien Rutgers, van AAI centrum De Klimop, die vanuit de andere kant maximaal inzet op ouderbetrokkenheid. “Zonder ouderbetrokkenheid bieden we geen zorg. Het systeem is cruciaal om verder te komen”, klinkt ze streng.
“We beginnen in de intake de ouder(s) in hun kracht te zetten. We benoemen hen als experts van hun kind. Niemand kent het kind zo goed als zij. We benoemen ook dat ouderbegeleiding onderdeel is van het arrangement. Bijna altijd wordt dit gewaardeerd en voelen ouders zich voor het eerst niet meer de ‘lastige ouder van het lastige kind’. Ze stellen zich over het algemeen open voor hulp, en als ze het niet zien zitten komen ze niet meer. Maar dat gebeurt bijna nooit."
Belangrijk onderdeel van de ouderbegeleiding zijn de ouderavonden, georganiseerd door ‘Verbindend gezag’. Tijdens deze avonden wordt uitleg gegeven over hoe familiesystemen werken. “Het is niet goedkoop, maar omdat het goed werkt blijven we het aanbieden. Ik nodig ouders persoonlijk uit en regel indien nodig zelfs oppas. In een enkel geval lukt het dan toch niet, maar blijf ik aandringen voor de volgende keer. Het gaat om drie avonden.”
"Vanaf het begin worden ouders meegenomen om samen met hun kind een routekaart te maken. Dat willen ze meestal wel, zeker als het om thuiszitters gaat. Vaak zijn ouders ten einde raad en willen ze alles wel doen. De routekaart gaat over identiteit, wensen, dromen en doelen. Die zetten we als bolletjes op een kaart. We maken stappen- en zorgplannen. Ook brengen ouders en kun kind beide met cirkels hun sociale netwerk in beeld. Dat bespreken we samen. Een heel leuk onderdeel is ook dat het kind de ouders interviewt op een hele positieve manier. Zoals wanneer ze trots waren op kun kind. Dat werkt fantastisch, dan zie je ze allemaal glimmen. Een leerkracht van ons heeft dat zo bedacht.”
Volgens Paulien is het een voordeel dat uit dit soort gesprekken ook naar voren komt waar hulp nodig is, voor kind en ouders. En dat die dan meestal ook wordt aanvaard. Op deze manier heeft Paulien al diverse thuiszitters op de rit gezet en zijn ze weer naar school.
En lukt het ook wel eens niet om ouders betrokken te krijgen of houden, ondanks de zorgvuldige intake? “Ja, in een enkel geval. We doen dan nog steeds ons best voor het kind, maar het heeft dan minder kans van slagen. Bij complexe scheidingen blijven we sowieso naast het kind staan.”